ΕλληνικάEnglish (United Kingdom)

Bιολογικά Απόβλητα (βιοαπόβλητα)

Τα βιοαπόβλητα αποτελούν το σημαντικότερο κλάσμα των παραγόμενων απορριμμάτων σε ένα νοικοκυριό, σε παγκόσμιο επίπεδο (Διάγραμμα. 1). Αυτά αποτελούν το 30 με 46 % της συνολικής ποσότητας των παραγόμενων αστικών απορριμμάτων, σε ετήσια βάση.

Η συνολική παραγόμενη ποσότητα των βιολογικών αποβλήτων, τα οποία παράγονται στην Ευρώπη από τα νοικοκυριά, υπολογίζεται ίση με 118-138 Mt διατροφικών απορριμμάτων και αποβλήτων κήπων ετησίως. Αυτά αποτελούνται κυρίως από απορρίμματα κουζίνας και μπορούν να αποτελέσουν έως και το 50% κ.β της συνολικής ποσότητας των παραγόμενων οικιακών απορριμμάτων. Αυτό το είδος των απορριμμάτων περιέχει υψηλό ποσοστό νερού στο εσωτερικό του το οποίο αφενός μεν ποικίλει σημαντικά και αφετέρου δε μπορεί να ανέλθει στο 80% του συνολικού του βάρους (Position paper of the Bio-waste alliance., 2009).

Διάγραμμα 1: Σύνθεση αστικών απορριμμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο (Inventory of U.S. Greenhouse Gas Emissions and Sinks., 2009)

Το συγκεκριμένο κλάσμα είναι υπεύθυνο για την παραγωγή των πολύ επικίνδυνων για την ανθρώπινη υγεία, αερίων του θερμοκηπίου, τα οποία ευθύνονται για το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής. Σαν παράδειγμα, οι χώροι υγειονομικής ταφής απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) είναι η τρίτη μεγαλύτερη ανθρωπογενής πηγή παραγωγής μεθανίου στις Ηνωμένες Πολιτείες καθώς φαίνονται ότι παρήγαγαν το 17% της συνολικής ποσότητας μεθανίου που παρήχθει το 2009  (Διάγραμμα.2).

Διάγραμμα 2: Εκπομπές μεθανίου κατηγοριοποιημένες ανά πηγή (EPA., 2012)

Το μεθάνιο παράγεται στους ΧΥΤΑ από την αποσύνθεση των οργανικών απορριμμάτων μέσω των βιολογικών διεργασιών που λαμβάνουν χώρα, απουσία οξυγόνου και εξαιτίας της υψηλής περιεκτικότητας τους σε νερό. Η ποσότητα του μεθανίου, εξαρτάται κυρίως από την ποσότητα του περιεχόμενου νερού, στο εσωτερικό των βιοαποβλήτων και τον τύπο του ΧΥΤΑ στον οποίο αυτά ενταφιάζονται.

Στην Ευρωπαϊκή ένωση, η παραγωγή μεθανίου αυξήθηκε αργά, αλλά σταθερά από 8,6Mt το 1990 σε 9,7 Mt το 2002 και στην συνέχεια μειώθηκε μέχρι την ποσότητα των 9,3 Mt το 2008. Αυτή η σταθερότητα, στις παραγόμενες ποσότητες, εκτιμάται ότι οφείλεται στην μεγάλη διάρκεια που παρατηρείται στην παραγωγή μεθανίου από τους ΧΥΤΑ (αρκετές δεκαετίες μετά τον ενταφιασμό στους ΧΥΤΑ).

Η Ευρωπαϊκή νομοθεσία (Οδηγία 1999/31/EC) ορίζει στα κράτη μέλη να μειώσουν την ποσότητα των παραγόμενων βιοαποβλήτων που οδηγούνται στους ΧΥΤΑ κατά 35% το έτος 2016 από τα επίπεδα του 1995 γεγονός το οποίο αναμένεται να μειώσει σημαντικά το πρόβλημα. Ο στόχος ωστόσο, είναι δύσκολο να επιτευχθεί λόγω των διαφορετικών μεθόδων που εφαρμόζονται σήμερα ανάμεσα στα κράτη μέλη στον τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Σαν αποτέλεσμα οι στόχοι που τίθενται από την Ευρωπαϊκή νομοθεσία δεν μπορούν να επιτευχθούν από όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες λόγω των σημαντικών διαφορών που παρατηρούνται στα αποτελέσματα που προκύπτουν από τις διαφορετικές στρατηγικές διαχείρισης απορριμμάτων ανάμεσα στα κράτη μέλη.

Οι κύριες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται σήμερα για την διαχείριση των βιολογικών αποβλήτων σε οικιακό επίπεδο, είναι η οικιακή κομποστοποίηση και η οικιακή αναερόβια χώνευση με την οικιακή κομποστοποίηση να είναι η ποιο διαδεδομένη από τις δύο τεχνικές. Οι δύο αυτές τεχνικές παρουσιάζουν ωστόσο αρκετά προβλήματα στην εφαρμογή τους μεταξύ των οποίων είναι: η δυσκολία ορθής εφαρμογής τους από τους κατοίκους, η παραγωγή ανεπιθύμητων οσμών, η εμφάνιση εντόμων και επικίνδυνων για την υγεία μικροοργανισμών, κ.α.

Share

Site Last Updated

Δευτέρα 16 Ιανουάριος 2017, 07:53